สำหรับคนรักกันแล้ว…
ความรู้สึกภายในใจคือทุกสิ่งทุกอย่าง
มันคือสิ่งที่สองคนจำเป็นต้องบอกเล่าให้กันและกันได้รับรู้

หากไม่มีการพูดบอกต่อกัน
เราก็ไม่อาจที่จะเข้าใจกัน
บางครั้งเราอาจคาดหวังให้คนรักคาดเดาความรู้สึกของเรา
เพราะการที่เขาเข้าใจเราด้วยตัวของเขาเองนั้น
มันน่าซึ้งใจมากกว่า

แต่บางครั้ง…คนที่เรารักก็อาจไม่ล่วงรู้ความรู้สึกในหัวใจเรา
ยิ่งเราเก็บความรู้สึกแย่ ๆ นั้นไว้นานวัน
มันก็ยิ่งบั่นทอนหัวใจเราเองมากขึ้น มากขึ้น

บางครั้งเราอาจคิดไปว่า
เขาไม่รู้ก็เพราะว่าเขาไม่รัก
บางครั้งเหตุผลที่เราเก็บความรู้สึกไม่ดีไว้เป็นความลับ
ก็เพราะเราคิดว่า…เขาอาจไม่จำเป็นต้องรู้
เพราะถึงรู้ไปเขาก็คงไม่อาจแก้ไขหรือทำให้อะไรมันดีขึ้น

อย่าด่วนสรุปอะไรอย่างนั้นเลย
ถ้าเรามาเปิดเผยเรื่องราวในใจนั้นให้เขารู้
เขาจะมีโอกาสได้คิดทบทวน หรือหาวิธีแก้ไข
ถ้าไม่มีการพูดคุยกัน แล้วอะไรมันจะดีขึ้น

อย่าให้ความลับในใจเราเพิ่มท้นจนเต็มเปี่ยม จนทำลายความรัก
ไม่ว่าเราจะรู้สึกอย่างไร
ก็จงบอกเล่าระบายออกมาทีละเล็กทีละน้อยก็ยังดี
จงให้โอกาสเขาได้ล่วงรู้ความลับนั้น…
เพราะนั่นคือ…การให้โอกาสกับความรัก